Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Posts Tagged ‘Mother’s Day’

 

આજ સુધી બાને કદી “હેપ્પી મધર્સ ડે” કહ્યું નથી. આજે પણ એ પરંપરા તૂટે એવી સંભાવના નથી. આજે “મધર્સ ડે” છે એવી ખબર બાને હોવાની શક્યતા પણ ઓછી છે. આજે “મધર્સ ડે” ઊજવાઇ રહ્યો છે ત્યારે હિંદીના ખ્યાતનામ કવિ ડો. કુંઅર બેચૈનની મને ગમેલી કવિતા…

માં

કભી ઉફનતી હુઇ નદી હો, કભી નદી કા ઉતાર હો માં,

રહો કિસી ભી દિશા-દિશા મેં, તુમ અપને બચ્ચોં કા પ્યાર હો માં

નરમ-સી બાહોં મેં ખુદ ઝુલાયા, સુના કે લોરી હમેં સુલાયા

જો નીંદ ભર કર કભી ન સોઇ, જનમ-જનમ કી જગાર હો માં

ભલે હી દુખ કો છુપાઓ હમસે, મગર હમેં તો પતા હૈ સબ કુછ

કભી થકન હો, કભી દુખન હો, કભી બદન મેં બુખાર હો માં

જો તુમ સે બિછુડે, મિલે હૈં કાંટે, જો તુમ મિલી તો મિલી હૈં કલિયાં

તુમ્હારે બિન હમ સભી હૈં પતઝર, તુમ્હીં હમારી બહાર હો માં

હરેક મૌસમ કી આફતોં સે, બચા લિયા હૈ ઉઢા કે આંચલ

હો સખ્ત જાડે મેં ધૂપ તુમ હી, તપન મેં ઠંડી ફુહાર હો માં

યે સારી દુનિયા હૈ એક મંદિર, ઇસી હી મંદિર કી આરતી મેં

હો ધર્મ-ગ્રંથોં કે શ્લોક-સી તુમ, હૃદય કા પાવન વિચાર હો માં

ન સિર્ફ મૈં હી વરન તુમ્હારે, યે પ્યારે બેટે, યે બેટિયાં સબ,

સદા-સદા હી રુણી રહેંગે, જનમ-જનમ કા ઉધાર હો માં

કિ જબ સે હમને જનમ લિયા હૈ, તભી સે હમ કો લગા હૈ ઐસા

તુમ્હીં હમારે દિલોં કી ધડકન, તુમ્હીં હૃદય કી પુકાર હો માં

તુમ્હારે દિલ કો બહુત દુખાયા, ખુશી જરાદી, બહુત રુલાયા

મગર હમેશા હમેં ક્ષમા દી, કઠોર કો ભી ઉદાર હો માં

કહા હૈ જો કુછ યહાં બડોં ને, “કુંઅર” ઉસે કુછ યૂં કહ રહા હૈ

યે સારી દુનિયા હૈ ઇક કહાની, તુમ ઇસ કહાની કા સાર હો માં

*

Read Full Post »

આજે મધર્સ ડે.

૫૯ વસંતો જોઇ છે, પણ કદી બાને “હેપ્પી મધર્સ ડે” કહ્યું નથી. મારી અભણ બાને આજે મધર્સ ડે છે, એ પણ ખબર નહિ હોય, સિવાય કે નાનાભાઇની બંને દીકરીઓએ એમની મમ્મીને “હેપ્પી મધર્સ ડે” કહ્યું હોય અને બાએ સાંભળ્યું હોય. મેં માત્ર એવી કલ્પના કરી જોઇ કે બાને “હેપ્પી મધર્સ ડે” વિશ કરતો ફોન કરું તો? મને ખાતરી છે કે મારાઆવા કોઇ ફોનની બા રાહ નહિ જ જોતાં હોય. કલ્પનામાં વધુ રંગ પૂરવાનું માડી વાળી  હાલમાં જ વાંચેલી કવિ સુરજીત પાતરની એક હિંદી કવિતા मां का दु:ख ફરી એક વાર વાંચી જાઉં છું. આ રહી એ કવિતા…

मां का दु:ख

मेरी मां को मेरी कविता समझ न आइ

बेशक मेरी मां-बोली में लिखी हुइ थी

वह तो केवल इतना समझी

पुत्र की रुह को दु:ख है कोइ

पर इसका दु:ख मेरे होते कहां से आया?

बडे गौर से देखी

मेरी अनपढ मां ने मेरी कविता;

देखो लोगों

कोख से जन्मे

मां को छोड के

दु:ख कागज से कहते हैं

मेरी मां ने कागज उठा

सीने से लगाया

शायद ऐसे ही

कुछ मेरे करीब आ जाए

मेरा जाया.

Read Full Post »