Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Posts Tagged ‘Travel’

સ્ટુટગાર્ટનું સિટી સેન્ટર

સ્ટુટગાર્ટનું સિટી સેન્ટર

જર્મનીના સ્ટુટગાર્ટમાં એક મહિનો વિતાવીને પરત આવ્યાને હવે પંદર દિવસ થઈ ગયા છે. મિત્રો પૂછે છે કે ત્યાં તમને સૌથી વધુ શું ગમ્યું ત્યારે બહુ વિચારવું નથી પડતું. જર્મની સહિત યુરોપના દેશો ભારત કરતાં જુદાં અક્ષાંશ-રેખાંશ પર આવેલા છે એટલે ત્યાના હવામાન અને તેને લીધે જળવાઇ રહેતા કુદરતી સૌંદર્ય સાથે અહીંની સરખામણી કરવાનો તો કોઇ અર્થ જ નથી, પણ જે કેટલીક બાબતોને લઈને સતત મનોમન સરખામણી થતી રહે તે છે લોકોની સ્વચ્છતા જાળવવા પ્રત્યેની જાગૃતિ, ટ્રાફિક વગેરેના નિયમોના પાલનમાં ડિસિપ્લિન અને ખાસ તો લોકોની બેઝિક પ્રામાણિકતા.

આપણે ભલે આપણી પાંચ હજાર વર્ષ જૂની સંસ્કૃતિના ઢોલ પીટતા રહીએ, અને એના માટે આપણે ગૌરવ લેવું જોઇએ એમાં પણ બેમત નથી, પણ ઉપર્યુક્ત સહિતની કેટલીક એવી બાબતો છે, જેના અંગે આપણે બહુ ગૌરવ લઈ શકીએ તેમ નથી. આ બધી બાબતોના પાલનમાં ત્યાં કોઇ કશી ચૂક નથી કરતું એવું કહેવાનો કોઇ આશય નથી, પણ ત્યાં એ પ્રમાણ કદાચ એટલું ઓછું છે કે તે દેખાઇ આવતું નથી.

જર્મનીથી આવ્યા પછી પહેલી વાર એક મોલમાં જવાનું થયું. પત્ની પાસે પર્સ હતું.  સુરક્ષાકર્મીએ પર્સને એક બેગમાંમુકાવ્યા પછી એ બેગને સીલ કરીને આપી. આવે સમયે જર્મની યાદ આવે જ. ત્યાં મોલ કે સુપર માર્કેટમાં જઈએ ત્યારે સાથે ગમે તેટલા થેલા-થેલી હોય, સાથે જ રાખવાનાં. બહાર ક્યાંય જમા કરાવવાની કડાકૂટ નહિ. એક સ્ટોરમાંથી કંઇ ખરીદી કરી હોય તે પણ સાથી રાખવામાં કોઇને વાંધો  નહિ. બહાર નીકળતી વખતે ક્યાંય કશું ચેકિંગ નહિ, કંઇ નહિ. આનો અર્થ એવો પણ નથી કે ત્યાં રામરાજ્ય છે. શોપ-લિફ્ટર્સને પકડી પાડવા માટે પૂરતી વ્યવસ્થા હોય છે, અને એવા લોકો પકડાતા પણ હોય છે, પણ તે છતાં સ્ટોરમાં આવશે તે દરેક માણસ ચોરી કરી જશે એવું માનીને તેમની પાસેનાં પર્સ કે બેગ બહાર મુકાવી દેવાતાં નથી.

જર્મનીમાં જાણ્યું કે ત્યાં ટ્રેનો અને બસો વગેરેમાં જે લોકો પોતાની કોઇ ચીજવસ્તુઓ ભૂલી ગયા હોય તે કોઇને મળે તો લોસ્ટ એન્ડ ફાઉન્ડ વિભાગમાં જમા કરાવી દે. ત્યાંથી એ વસ્તુ પરત મળી જાય. લોકોનાં લેપટોપ પણ આ રીતે પરત મળ્યાના દાખલા છે. આપણે ત્યાં પણ લોકોની પ્રામાણિકતા સાવ મરી પરવારી છે એવું તો કહી શકાય તેમ છે જ નહિ. ફરક કદાચ એ છે કે આવી કોઇ ઘટના બને છે ત્યારે એ છાપાના સમાચાર બની જાય એવી જવલ્લે બનતી ઘટના બની ગઈ છે.

બાકી ગઠિયાઓ તો બધે જ હોવાના. જર્મનીમાં એક મહિના  દરમ્યાન એવો કોઇ ખાસ અનુભવ નથી થયો, પણ કહે છે કે ઇટાલી સહિત યુરોપના કેટલાક દેશોમાં બહુ સાચવવું પડતું હોય છે…

Advertisements

Read Full Post »

 

બિરકેનકોફ પર...

બિરકેનકોફ પર...

સ્ટુટગાર્ટની પશ્ચિમે આવેલી પહાડી બિરકેનકોફ જવાનાં બે પ્રયોજન હોઇ શકે. એક તો લગભગ ૫૧૧ મીટરની ઊંચાઇ પરથી સ્ટુટગાર્ટ અને તેની આસપાસના અપાર કુદરતી સૌંદર્યને માણવાની અને બીજું, આ પહાડી પર ખડકાયેલી બીજા વિશ્વયુદ્ધ વખતના વિનાશની સ્મૃતિઓ નિહાળવાનું. સ્ટુટગાર્ટના કુદરતી સૌંદર્યને તો છેલ્લા પંદર દિવસથી મનભરીને માણીએ જ છીએ એટલે અમારે મન બીજા વિશ્વયુદ્ધ સાથે સંકળાયેલી સ્મૃતિઓ નિહાળવાનું વિશેષ મહત્ત્વ હતું. આમ પણ અત્યંત એકાંત ઇચ્છતાં યુગલોને બાદ કરતાં આ પહાડી પર ચઢતાં પ્રવાસીઓ મોટા ભાગે આ સ્મૃતિઓ જોવાના હેતુથી જ આવતાં હોય છે.

બિરકેનકોફનું બસસ્ટેન્ડ ખાસ્સા ઊંચાણ પર આવેલું છે, પણ પહાડી ચઢવા માટે લગભગ ચારેક કિલોમીટર ચાલવું પડે. ટોચે પહોંચીએ એટલે એક બાજુ પહાડી પરથી ચારેકોર અફાટ ફેલાયેલી હરિયાળી મનને પ્રફુલ્લિત કરી દે, પણ પહાડી પર ખડકાયેલો કાટમાળ મનને ગ્લાનિથી ભરી દે. બીજા વિશ્વયુદ્ધની વિભીષિકાનો દસ્તાવેજ જાણે અહીં જીવંત થઈ ઊઠે છે.

DSC01843 

આખા યુરોપને તહસનહસ કરી નાંખનારા બીજા વિશ્વયુદ્ધમાં જર્મનીના આ નાનકડા શહેર પર ૫૩ જેટલા હવાઇ હુમલા થયા હતા, જેને કારણે અનેક બિલ્ડિંગો ધરાશાયી થયાં હતાં. યુદ્ધ પૂરું થયા પછીના સમયમાં શહેરનું તો પુન:નિર્માણ થયું, પણ યુદ્ધની તબાહી આંખો સામે રહે અને આવનારી પેઢી માટે એક સબક બની રહે તે માટે ૧૯૫૩થી ૧૯૫૭નાં વર્ષો દરમ્યાન લગભગ ૧૫ લાખ ઘનમીટર કાટમાળ બિરકેનકોફ પહાડી પર ખડકી દેવાયો. તેને કારણે પહાડીની ઊંચાઇ લગભગ ૪૦ મીટર વધી ગઈ. બિલ્ડિંગોની છત, કમાન, થાંભલા, દીવાલો વગેરેના નાનામોટા ટુકડાઓનો અહીં ખડકલો છે. એક ક્રોસની મોજૂદગી પણ માહોલને ઓર ગમગીન બનાવતી રહે છે. પણ જેવી કાટમાળ તરફથી નજર દૂર સુધી લીલોતરી વચ્ચે ધબકતા સ્ટુટગાર્ટ તરફ ફરે કે તરત યુદ્ધ એક ઇતિહાસ બની રહે… હા, ભૂલી ન શકાય તેવો ઇતિહાસ…

પહાડી પરથી સ્ટુટગાર્ટ...

પહાડી પરથી સ્ટુટગાર્ટ...

Read Full Post »

View from Stuttgart TV Tower

View from Stuttgart TV Tower

સ્ટુટગાર્ટમાં અત્યારે બરાબર બપોરના બાર વાગ્યા છે. ગયા શનિવારે એર અમીરાતની ફ્લાઇટમાં ફ્રેન્ક્ફર્ટ ઊતરવાનું મનોમન કાઉન્ટડાઉન ચાલી રહ્યું હતું. આજે સ્ટુટગાર્ટમાં પૂરું એક સપ્તાહ થઈ ગયું છે.

દેશની બહાર નીકળવાનો આ પહેલો જ મોકો એટલે ત્રણ-ચાર માસ પહેલાં જ્યારથી આ પ્રવાસનું નક્કી થયું હતું ત્યારથી અમારા બંનેની ઉત્સુકતા અને આતુરતાનો પાર નહોતો, અને મને ખાતરી છે કે અહીં સ્ટુટગાર્ટમાં પ્રતીક્ષા અને કુમારની પણ એ જ હાલત હતી… અંતે પહેલાં મહિનાઓના, પછી દિવસોના અને અંતે કલાકોના કાઉન્ટડાઉન પછી અમે સ્ટુટગાર્ટમાં છીએ.

અહીં જે મોજથી એક સપ્તાહ વીત્યું છે અને બાકીનાં ત્રણ સપ્તાહ વીતવાનાં છે તેના પરથી એટલું તો નક્કી જ છે કે આ એક મહિનો હંમેશ માટે અમારી જિંદગીનો યાદગાર સમય બની રહેવાનો છે.

અહીં પહોંચ્યાં નહોતાં ત્યાં સુધી એવું વિચાર્યું હતું કે રોજેરોજ એક બ્લોગ લખવો, પણ અહીંની વ્યવસ્થા, સુઘડતા, પળેપળ પલટાતી રહેતી મોસમ, કુદરતી સૌંદર્ય, અહીંનાં લોકો અને એવી અનેક બાબતો વિષે કદાચ નિરાંતે જ લખી શકાશે… થોડી તસવીરો મૂકવાની લાલચ રોકી શકાતી નથી…

 

ટીવી ટાવર પરથી સ્ટુટગાર્ટ

ટીવી ટાવર પરથી સ્ટુટગાર્ટ

 

 

 

 

લેન્ડસ્કેપ

લેન્ડસ્કેપ

ફનીક્યુલર ટ્રેન

ફનીક્યુલર ટ્રેન

Read Full Post »

 

ચારેકોર સહ્યાદ્રી પર્વતમાળાના ઉતારચઢાવ વચ્ચે મોટરમાર્ગે અમે ગણપતિપુલે (Ganpati pule) તરફ આગળ વધી રહ્યાં હતાં. વિક્રમ સંવતના નવા વર્ષની સવાર પનવેલમાં મિત્ર દિનકર ભટ્ટના ઘેર પડી હતી અને બપોર પછી ગણપતિપુલેમાં પગ મૂકવાનો હતો. પનવેલથી નીકળીને જેવા મુંબઈ-ગોવા હાઇવે પર આવ્યાં કે થોડી જ વારમાં બંને તરફ સુંદર હરિયાળીથી ચિત્ત પ્રસન્ન રહ્યું. રત્નાગિરિથી થોડે દૂર હતાં, ત્યાં જ ગણપતિપુલે તરફ જવાનો રસ્તો ફંટાયો. હજી તે ૩૫ કિલોમીટર જેટલું દૂર હતું, પણ અમે – હું, ચંદ્રિકા, દિનકર અને હર્ષાબહેન – ઝટ દરિયો જોવા તલપાપડ હતાં. પોરબંદરમાં જન્મ એટલે દરિયાની આમ કંઇ નવાઇ નહિ, પણ ગણપતિપુલેમાં સુંદર બીચ છે, એ વાંચ્યું હતું અને દિનકર પાસેથી તેનાં ભરપૂર વખાણ સાંભળ્યાં હતાં, એટલે આતુરતા હોવી સ્વાભાવિક હતું.

 

કાર આગળ ધપતી જતી હતી, પણ ચારેકોર પહાડો અડીખમ હતા. ગણપતિપુલેનો દરિયો નજીક આવતો જતો હતો, પણ પહાડો હટવાનું નામ લેતા નહોતા.તેને કારણે જ ગણપતિપુલે પાંચેક કિલોમીટર દૂર હતું ત્યારે મારી ધીરજ ખૂટી ગઈ. દિનકરને પૂછ્યું ય ખરું, “આમાં દરિયો ક્યાં જોવા મળવાનો?”

“તું જો તો ખરો…” કહેતાં તે કાર હંકારતો રહ્યો, પણ થોડી વારમાં જ બોલ્યો, “હવે જો…” તે સાથે જ કાર એક ઢાળ ઊતરી ને સામે જ દરિયાની ઝલક જોવા મળી ગઈ. પછી તો કાર આગળ વધતી રહી તેમ એ ઝલક વિસ્તરતી ગઈ અને પછી તો ગણપતિપુલેનો દરિયો તેની અનોખી છટા સાથે અમારી સામે હતો.

 

મહારાષ્ટ્રની કોંકણપટ્ટી આમેય રમણીય હરિયાળો પ્રદેશ છે. એ મનોરમ્ય હરિયાળી સાથે શાંત દરિયાનાં નીલરંગી જળનો સમન્વય થાય પછી પૂછવું જ શું? દિલમાં બત્રીસે કોઠે દીવા પ્રગટી ગયા. નવા વર્ષની આવી સુંદર શરૂઆત જીવનમાં બહુ ઓછી વખત કરવા મળી છે.

ગણપતિપુલે શબ્દમાં ગણપતિનો અર્થ તો સ્વયંસ્પષ્ટ છે, પણ મરાઠીમાં પુલેનો અર્થ થાય “રેતીના ઢગલા”. કહે છે કે દરિયાની રેતી પર સ્વયંભૂ પ્રગટેલા ગણપતિ બેઠા છે એટલે તે “ગણપતિપુલે” કહેવાયા અને અહીં વસેલું નાનું ગામ પણ એ જ નામે ઓળખાયું. જે વિગતો પ્રાપ્ત છે તે મુજબ આ ગણપતિ લગભગ ચાર હજાર વર્ષથી અહીં બિરાજે છે અને શ્રદ્ધાળુઓમાં તેનું ભારે માહાત્મ્ય છે. અહીં મહારાષ્ટ્ર ટૂરિઝમે રહેવાની ખૂબ સુંદર સુવિધા ઊભી કરી છે. બીજી પણ ઘણી નાનીમોટી હોટલો છે. હજી આ પ્રવાસધામ બહુ જાણીતું નથી થયું એટલે બીચની સ્વચ્છતા જળવાઇ રહી છે. 

 

ગણપતિપુલેની મનોહર બીચની વાત કરીએ તો તેનું સૌંદર્ય બેમિસાલ છે. મોંસૂઝણું, વહેલી પરોઢ, સૂર્યોદય અને સૂર્યાસ્ત તથા એ બંને વચ્ચે અવનવી છટા બદલતા રહેતા દરિયાલાલના કયા રૂપનાં કયા શબ્દોમાં વખાણ કરવાં? અને સાંજ પડ્યા પછી ધીમેધીમે રાતનાં અંધારાં ઊતરી આવ્યા પછી તારામઢ્યું આકાશ પણ થોડું નીચું ઊતરી આવ્યું હોય ત્યારે નજરે પડે માત્ર આછો ઘૂઘવાટ અને કિનારે આવી આવીને વિખરાતાં રહેતાં મોજાંની સફેદી.    

અહીં આસપાસમાં કંઇક જોવા જેવું છે, પણ અમારે તો બસ દરિયાની જ મજા લેવી હતી, અને બે દિવસ ભરપૂર એ મજા લીધા પછી ફરી પાછા રૂટિનમાં આવ્યા વિના છૂટકો નહોતો, પણ વિક્રમનું આ નવું વર્ષ હંમેશ માટે યાદગાર બની રહે એવો અનુભવ ગણપતિપુલેએ કરાવી દીધો…

Read Full Post »